Payag ba kayo? Bawal na ang "pasang awa"?

Posted on 2/3/26

Inilabas kamakailan ng Second Congressional Commission on Education (EDCOM II) ang isang malawakang 10-taong plano upang tugunan ang lumalalang krisis sa edukasyon sa Pilipinas. Layunin ng dokumentong ito na baguhin ang sistema mula preschool hanggang kolehiyo sa pamamagitan ng mga konkretong target hanggang sa taong 2035. Ang ulat ay bunga ng tatlong taong pagsasaliksik at konsultasyon sa mga eksperto, guro, at mag-aaral.

Batay sa ulat, isa sa mga pangunahing repormang isinusulong ay ang pagpapatigil sa "mass promotion" o ang de-facto na pagpasa sa mga estudyante kahit hindi pa sila handa. Bagama't walang opisyal na polisiya ang DepEd tungkol dito, talamak ang kasanayang ito dahil sa pressure sa mga guro at paaralan na magpakita ng mataas na promotion rate. Binigyang-diin ng EDCOM II na kailangang muling ibalik ang kapangyarihan sa mga guro na magdesisyon kung dapat bang umakyat sa susunod na antas ang isang bata. Kasabay nito, iminumungkahi rin ang pag-phase out sa "grade transmutation." Sa kasalukuyang sistema, ang mga hilaw na marka na kasingbaba ng 40% ay ikino-convert gamit ang mga mathematical formula upang maging passing grade. Ayon sa komisyon, ang sistemang ito ay nagpapakita ng huwad na tagumpay at nagtatakip sa tunay na kakayahan ng mga estudyante, na nagreresulta sa paglipat ng mga bata sa susunod na baitang nang walang sapat na kaalaman.

Ang mga datos na nakalap ay sadyang nakababahala: 30.52% lamang ng mga mag-aaral sa Grade 3 ang marunong magbasa sa tamang antas, at ito ay bumabagsak sa 0.4% pagdating ng Grade 12. Sa Junior High School, halos 88% ng mga estudyante ang hirap magbasa sa antas na inaasahan sa kanila. Ipinapakita nito na ang sistemang nagpapasa sa mga bata nang walang sapat na "mastery" ay unti-unting sumisira sa pundasyon ng kanilang pagkatuto.

Bilang bunga ng mga polisiya at kasanayang ito, ang pinaka-direktang konsekwensya ay ang paghina ng kalidad ng mga gradweyt na Pilipino. Kapag ang isang bata ay ipinasa nang hindi marunong bumasa o mag-math, lalong bumibigat ang pasanin niya sa mga susunod na taon. Ang resulta ay isang siklo ng pagkabigo kung saan ang estudyante ay nawawalan ng gana, nalulubog sa kahirapan sa pag-aaral, at kalaunan ay pinipili na lamang na huminto. Ang grade transmutation ay nagbubunga rin ng maling impormasyon para sa gobyerno. Dahil nagmumukhang "passed" ang mga bata sa papel, nagiging mahirap para sa mga guro na bigyang-katwiran ang pangangailangan para sa remediation o karagdagang pondo. Niloloko natin ang ating mga sarili sa pag-aakalang maayos ang sistema dahil lamang sa matataas na grado, habang sa katotohanan ay nahuhuli na tayo kumpara sa ating mga karatig-bansa sa rehiyon.

Magkakaroon din ito ng malubhang epekto sa ating "workforce." Kung ang mga mag-aaral ay makakatapos ng kolehiyo o vocational course nang walang sapat na kasanayan sa literasiya at numerasiya, mahihirapan silang makakuha ng disenteng trabaho. Ang kawalan ng kakayahan ng sistema na magluwal ng mga kompetenteng manggagawa ay magiging malaking hadlang sa paglago ng ekonomiya ng Pilipinas sa susunod na dekada. Isa pang matinding konsekwensya ay ang paghina ng tiwala ng publiko at ng mga magulang sa diploma. Kung ang pagpasa ay nagiging "automatic" na lamang at hindi na pinaghihirapan o pinatutunayan sa pamamagitan ng talino, nawawalan ng halaga ang kredensyal ng edukasyon. Ang diploma ay nagiging piraso na lamang ng papel sa halip na simbolo ng tunay na karunungan.

Gayunpaman, kinikilala rin ng ulat na ang mass promotion ay madalas na tugon ng mga guro upang hindi lalong malugmok sa hirap ang mga batang walang sapat na resources. Ang pagbagsak sa isang bata ay maaaring mangahulugan ng paghinto niya sa pag-aaral dahil sa kawalan ng pera. Ito ay isang masalimuot na usapin kung saan ang akademikong integridad ay nagbabanggaan sa realidad ng kahirapan sa bansa. Kung matutuloy ang plano ng EDCOM II na itigil ang mass promotion nang walang sapat na suporta, maaaring tumaas ang bilang ng mga dropouts sa bansa. Ayon sa datos, 41.9% ng mga pumapasok sa Grade 1 ay hindi nakakatapos ng Grade 10. Kung hihigpitan ang pagpasa nang walang kaakibat na tulong-pinansyal, ang mga mahihirap na pamilya ang unang makakaramdam ng hagupit ng repormang ito.

Dito pumapasok ang kahalagahan ng mga programang tulad ng ARAL at Bawat Bata Makababasa (BBMP). Ang konsekwensya ng paghihigpit sa assessment ay dapat tapatan ng mas masigasig na remediation. Hindi sapat na pigilan ang batang umakyat; dapat siyang tulungang makahabol. Kung hindi ito maisasagawa nang tama, ang repormang ito ay magiging parusa sa halip na solusyon sa mga batang biktima rin ng bulok na sistema. Sa huli, ang 10-taong roadmap na ito ay isang matapang na hakbang upang harapin ang katotohanan. Bagama't masakit tanggapin ang mababang antas ng literasiya, ito ang unang hakbang tungo sa paggaling. Ang tagumpay nito ay nakasalalay sa kung paano babalansehin ng mga susunod na lider ang pagpapatupad ng mataas na pamantayan at ang pagbibigay ng sapat na proteksyon sa mga pinakamahihirap na sektor.