Ang Sikreto ng Mahabang Pila sa PUP

Posted on 7/16/26

Nakita ko po sa balita kamakailan, ang daming estudyante na pumila, ang haba-haba ng linya, doon sa labas ng isang malaking unibersidad. Umulan pa raw, at magdamag silang naghintay para lang makakuha ng slot sa kanilang gustong kurso. Ang hirap siguro noon, lalo na kung umuulan at malamig. Pero ang dami pa rin nila, kasama pa ang mga magulang.

Sabi nila, doon daw po kasi sa Polytechnic University of the Philippines (PUP), halos libre ang tuition. Kaya siguro, talagang pinipilahan, kasi ang laking tulong nun sa mga pamilya. Ibig sabihin, mas maraming makakatapos ng kolehiyo at makakamit ang kanilang mga pangarap. Ang PUP ay isa sa pinakamalaking state university sa bansa.

Naisip ko, siguro po, ang daming estudyante na may gusto ring magandang kinabukasan. Gusto nilang makatapos, magkaroon ng magandang trabaho, at makatulong sa pamilya. Kaya kahit mahirap ang pila, tiniis nila. Ibig sabihin, sobrang mahalaga sa kanila ang makapasok.

Ang PUPCET, ang entrance exam ng PUP, ay isa sa pinakamahirap at pinakakumplikadong pagsusulit sa Pilipinas. Taun-taon, umaabot sa 120,000 examinees ang kumukuha nito para sa main campus sa Manila, pero maliit lang ang porsyentong tinatanggap dahil sa limitadong budget ng unibersidad.

Nakakamangha talaga ang tiyaga nila. Yung tipong handa kang magpuyat at maghintay nang matagal, para lang sa isang pagkakataon. Siguro po, yung mga magulang nila, todo suporta rin, kasama pa sa pila. Kaya po siguro, mas lalong lumalakas ang loob ng mga estudyante.

Kahit na alam kong mahirap makapasok, nakakatuwang isipin na ang daming may pangarap. Sana po, lahat sila, magkaroon ng chance. Kasi po, ang edukasyon, di ba, ang susi para umunlad ang buhay? At makakatulong din sila sa pag-unlad ng Pilipinas.

Sana po, balang araw, mas dumami pa ang mga unibersidad na tulad ng PUP, yung abot-kaya at maganda ang turo. Para po, hindi na kailangang pumila nang ganoon kahaba at magdamag ang mga estudyante. Lahat po ng may gustong matuto, sana ay magkaroon ng lugar.

Ang mahalaga po ay hindi tayo sumusuko sa ating mga pangarap. Basta may tiyaga at sipag, at may suporta ng pamilya, malaki ang pag-asa na maabot natin ang ating gustong marating. Kaya sa mga pumipila, sana po, matupad ang inyong mga hangarin!